Bu Daha İlk Perde: Yağmur Topçu

Eğitiminiz ve tiyatro yolculuğunuzdan biraz bahsedebilir misiniz?

10 yaşındayken Mimar Sinan Üniversitesi Yarı Zamanlı Devlet Konservatuvarı’nı kazandım ve klarnet bölümüne devam ettim. Üsküdar Amerikan Lisesi’nde okuduğum sırada hem konservatuvar hem de lise hocalarım tiyatroya ilgimi fark etmeye başlamışlardı. Lise hazırlıktayken Operadaki Hayalet’in 25. yıl özel gösterim kaydını izlediğim an kararımı verdim. Yurtdışında tiyatro eğitimi alacaktım. 2016’da Emerson College’ın Theatre & Performance bölümüne kabul edilip Boston’a yerleştim. Amerika’dayken Pride & Prejudice, Tiny Houses ve What Remains Hidden(Is Still Known) projelerinde rol aldım.

Pandemiyle birlikte Türkiye’ye döndüğümde profesyonel hayatım da başladı. Önce Zorlu PSM’de Mehmet Ergen’in yönettiği Peter Pan ve Varolmayan Ülke müzikalinde, ardından Türkiye’deki ilk başrolümü üstlendiğim Kusursuz Dünya Müzikali’nde yer aldım. Bu süreçte İstanbul Şehir Tiyatroları’nın Savaş ve Barış oyunu için açtığı seçmelere katıldım. Provalar devam ederken İfigenya için de teklif geldi. Böylece bir süre Kusursuz Dünya’da Kiraz, Savaş ve Barış’ta Sonya ve İfigenya’da İfigenya karakterlerini eş zamanlı olarak canlandırdım. Çevirisini yaptığım Nine to Five (Dokuz Beş) müzikali de 2024’te Erzurum Devlet Tiyatrosu’nda sahnelenmeye başladı.

Bir yandan da 2020’de yazmaya başladığım Gölge üzerinde çalışıyordum. Oyun, Mayıs 2025’te Şehir Tiyatroları Genç Günler Festivali kapsamında iç yapım olarak sunuldu ve aynı yılın ekim ayında repertuvara girdi.

Şu sıralar sahnede olmak hayatınızın nasıl bir parçası? Bugün hangi oyunda, nasıl bir rolle seyirci karşısına çıkıyorsunuz?

Sahne benim hayatım. Mesleğim benim can suyum diyebilirim. Geçen sezon 12 hatta bazen 18 oyun oynadığım aylar oldu. Bir insanın istediği mesleği yapmasından öte bir mutluluk olamaz diye düşünüyorum. Bu sezon Gölge, Savaş ve Barış ve İfigenya seyirciyle buluşmaya devam ederken, Şehir Tiyatroları’nın yeni oyunu Dildade ile aralık ayında prömiyer yapacağız.

Çizgili ceket COLOREVE, Boğazlı kazak MASSIMO DUTTI, Deri topuklu ayakkabı GEORGE HOGG - DIVARESE

Kariyerinizin henüz başındayken dikkat çeken yapımlarda yer almak nasıl bir duygu?

Hem rüya gibi hem de bir o kadar gerçek. Eğitim hayatım boyunca hep profesyonel olarak sahnede olmanın hayalini kurardım. Şimdiyse bu hayalimi hem yaşıyorum hem de her geçen sezon biraz daha büyütüyorum.

Hayatınızda ne yaşarsanız yaşayın, sahneye çıktığınızda başka birinin hikayesini anlatmak zorundasınız. Kendi duygularınızla sahnedeki karakterin duyguları arasında denge kurmakta zorlandığınız oluyor mu?

Üniversitedeyken hocalarımdan biri bunu bana bir çanta metaforuyla anlatmıştı. Hayatın doğal akışında iyi ve kötü günler yaşamak çok normal. Tiyatroya giderken o gün yaşadıklarımı bir çantada taşıdığımı düşünürüm. Sahneye çıkarken kendi çantamı dışarıda bırakıp karakterimin çantasını omzuma alırım. Oyun boyunca onun duygularını sahnede bırakır, çıkışta kendi çantamı geri alıp hayatıma devam ederim. Bu metafor işimi profesyonel şekilde yapmama hep yardımcı olmuştur.

Oyunda bir repliği unuttuğunuzda ya da sahnede beklenmedik bir aksilik yaşandığında, o anı kurtarmak için nasıl hareket ediyorsunuz?

Bu tür hikayeler her sahneye çıktığımda olabiliyor. Geçen sezonlarda Savaş ve Barış’ı oynarken bir buzdağından atlamam gerekiyordu ve atlarken eteğim yırtıldı. Sahne bitene kadar oyuna yırtık eteğimi tutarak devam ettim. Sahneden çıktım ve tekrar girmek için beş dakika sürem vardı. O beş dakikada tiyatronun görevli terzisi, üstümden çıkaramayacağım eteği karanlıkta dikmek zorunda kalmıştı.

Deniz kabuğu işlemeli üst, katmanlı midi etek MARNI - BEYMEN, Deri topuklu ayakkabı GEORGE HOGG - DIVARESE Alize Edizyürek Ekose desenli yün bluz, AYA MUSE - BEYMEN, Yün bermuda pantolon TWIST, Desenli topuklu çizme A PIECE OF WORK

Bir oyundan aklınızda kalan en etkileyici replik hangisi?

Babasının kendi çıkarları için bir savaşı kazanması uğruna kurban edeceği İfigenya’yı oynarken her “Ben onlara ‘hayır’ diyebilir miyim?” sorusunu sorduğumda tüylerim diken diken oluyor. Savaş ve Barış’ta Dolokhov karakterinin “Savaşı ihtiyarlar çıkarsın, gençler cephede can versin” cümlesi de benzer hisleri yaşatıyor bana.

Usta oyuncularla aynı sahneyi paylaşmak nasıl bir deneyim? Onlardan gözlemleyerek öğrendiğiniz, belki doğrudan konuşulmasa da size geçen bir şey oldu mu?

Genç bir aktör olarak çok şanslıyım ki hem tiyatroda hem de televizyonda gördüğümüz usta isimlerle sahne paylaşma imkanım oldu. Herkesi saymam burada mümkün olmasa da Levent Üzümcü, Yıldıray Şahinler, Pınar Altuğ Atacan ve Ayşegül İşsever bu isimlerden sadece birkaçı. Hepsinden ayrı ayrı çok şey öğrendim.

En büyük idollerimden biri ise hem tiyatro hem de televizyondaki aktör ve yazar kimliğiyle Phoebe Waller-Bridge.

Mesleğin başında hata yapmaya, risk almaya ve kendinizi bulmaya ne kadar alan tanıyorsunuz?

Ünlü performans sanatçısı Marina Abramović’in bir sözü var: “Eğer hiç hata yapmadıysan, hiç risk almamışsın demektir.” Risk almak ve dolayısıyla hata yapmak bizim mesleğimizin bir parçası. Tiyatro hiç bitmeyen bir okul aslında. Her yeni fikrimle risk alıyorum. Her hata yeniden denemek, tekrar yaratmak ve risk almak için bir sebep.

Bugünün tiyatro seyircisini nasıl tanımlarsınız? Seyircinin oyunlardan beklentilerinin değiştiğini düşünüyor musunuz?

Teknolojiyle birlikte seyircinin beklentisi elbette günden güne değişiyor. Sahnede kullanabileceğimiz teknolojilerin sayısı artıyor. Ayrıca artan sosyal medya kullanımıyla birlikte odak sürelerimizin kısaldığını da göz ardı etmemek gerektiğini düşünüyorum. Oyun süresinin ne kadar olduğu benim gözümde çok önemli olmasa da izleyicilerin çoğunluğu için dikkate alınan bir kriter.

Mesleğinize dair aldığınız en iyi tavsiye nedir?

Üniversitedeyken Shakespeare dersine giren hocam “Alan kaplamaktan korkma” demişti. Özellikle kadın öğrencilerin buna daha çok önem vermesi gerektiğini söylerdi. Bir kadının daha zayıf, daha güçsüz, daha az yer kaplamasının sahnede bir yeri olmadığını savunurdu. Sahneye çıkmadan önce kendime hep bu cümleyi hatırlatırım.

İleride canlandırmayı hayal ettiğiniz, sizi oyuncu olarak zorlayacağını düşündüğünüz bir karakter ya da rol var mı?

Daha önce kadın oyuncular bu rolü üstlendi elbette. Böylesine derinlikli bir karakteri yorumlamanın yanı sıra, “Hamlet kadın olsaydı nasıl olurdu?” sorusuna kendi bedenimde cevap bulabilmek en büyük hayalim.

Kariyer hedeflerinizi sorsak...

Tiyatro hayatımın vazgeçilmez bir parçası. Bununla birlikte, kamera karşısında yer almak da gelecek planlarım arasında. Önümüzdeki yıllarda sahnede olmaya, yeni oyunlar yazmaya ve kamera önünde de kendime bir kariyer inşa etmeye devam etmek istiyorum.