Bu Daha İlk Perde: Onur Gözeten

Eğitiminiz ve tiyatro yolculuğunuzdan biraz bahsedebilir misiniz?

Tiyatro yolculuğum lisede başladı; bu işi meslek olarak yapabileceğimi de o yıllarda anladım. Lise bittikten sonra aile evimden ayrılıp Kadıköy’deki, Yurdaer Okur’un sahibi olduğu Entropi Sahne’nin kulisine taşındım. Şu an yer aldığım oyunun yapımcısı Mahmut Eker’le orada yaşadık ve sahneyi birlikte işlettik. Konservatuvara başlamadan önce geçirdiğim bu iki yıl, tiyatroya dair pek çok şeyi deneyimlememi sağladı; sahne amirliğine kadar yükseldim.

Olgun Toker’in benimle o sahnede tanışması ve sınavlara hazırlaması üzerine Müjdat Gezen Sanat Merkezi Tiyatro bölümünü kazandım. Konservatuvardayken, İstanbul Üniversitesi Radyo, Televizyon ve Sinema bölümüne başladım. Pandeminin patlak vermesiyle de kamera önü işlerde yer aldım. Mezun olduktan sonra sınıf arkadaşlarımla bir tiyatro ekibi kurup Benim Bütün Arkadaşlarım Süper Kahraman adlı, kalabalık kadrolu bir oyun sahneledik. Ancak ekonomik olarak sürdüremedik ve maceramız çok uzun sürmedi.

Şu sıralar sahnede olmak hayatınızın nasıl bir parçası? Bugün hangi oyunda, nasıl bir rolle seyirci karşısına çıkıyorsunuz?

Franz Kafka’nın Dönüşüm romanı ve Felice’ye Mektuplar derlemesinden Atakan Yılmaz’ın uyarlayıp yönettiği, Mahmut Eker’in yapımcılığını üstlendiği Dönüşüm oyununda rol alıyorum. Hem mektupları aracılığıyla iç dünyasını açan Kafka’yı hem de dünya edebiyatının en ünlü karakterlerinden biri olan, bir sabah huzursuz düşlerden uyandığında kendini yatağında dev bir böceğe dönüşmüş bulan Gregor Samsa’yı canlandırma şansına sahibim.

Daha önce yine Mahmut Eker’in yapımcılığını üstlendiği, Yurdaer Okur’un Ran oyunuyla Türkiye’nin neredeyse tüm illerini gezdim. Bu süreçte yürütücü yapımcılıktan ışık operatörlüğüne kadar oyunun pek çok işini üstlendim ve çok şey öğrendim.

Bugünlerde yaklaşık 20 şehre turneye gittikten sonra otuzuncu oyunumuzu oynamaya hazırlanıyoruz. Önümüzde yine yoğun bir takvim var. Tiyatro er meydanı. Oyunculuğumu geliştirmek ve bir sanatçı olarak ülkem için mesleğimle bir şeyler yapabilmek adına tiyatro benim için çok önemli. Anadolu’ya hem tiyatroyla hem de filmlerimizle gitmeye bayılıyorum. Sanılanın aksine, oralarda tiyatroya büyük ilgi duyan ve her seferinde bizi kucaklayan harika seyircilerle karşılaşıyoruz.

Smokin takım elbise, rugan ayakkabı NETWORK, Yaka aksesuarı GIZIA

Kariyerinizin henüz başındayken dikkat çeken yapımlarda yer almak nasıl bir duygu?

Tabii ki çok güzel bir duygu; insana kendini hem şanslı hem de gururlu hissettiriyor. Aynı zamanda özel olanın sadece ben olmadığımı da hatırlatıyor bana, fırsat eşitliğinin olmaması bazen mahcup da ediyor beni, utandırıyor. Dünyanın neden bazılarımıza belli şanslar sunarken bazılarımıza sunmadığını bilmiyorum. Elbette içimde sağlıklı tutmaya çalıştığım bir hırs da var. Açgözlülüğe kaçmadan, olabildiğince ve olmam gereken güzel projelerde, birbirinden farklı karakterleri canlandırmaya devam etmek istiyorum. Benim için önemli olan yalnızca ortaya iyi bir iş çıkarmak değil; bu süreci iyi kalpli, vizyon sahibi ve yetenekli insanlarla birlikte deneyimlemek. Ve bu noktada da çok şanslı biriyim.

Hayatınızda ne yaşarsanız yaşayın, sahneye çıktığınızda başka birinin hikayesini anlatmak zorundasınız. Kendi duygularınızla sahnedeki karakterin duyguları arasında denge kurmakta zorlandığınız oluyor mu?

Hayır, açıkçası olmuyor. Hatta öyle zamanlarda kendimden uzaklaşmak iyi geliyor bana. Gariptir; konservatuvarda bölüm başkanımız Nefrin Tokyay, bize “aktör sezgisi” üzerine çalışmalar yaptırmıştı. Seçtiğimiz veya seçildiğimiz rollerle hiç alakamız olmasa bile enteresan denklikler doğabiliyor.

Oyunda bir repliği unuttuğunuzda ya da sahnede beklenmedik bir aksilik yaşandığında, o ânı kurtarmak için nasıl hareket ediyorsunuz?

Bizim işimiz tamamen anda olabilmekle alakalı ve bana sürekli bunu öğreniyoruz gibi geliyor. Ben hata yapmayı severim de. Ne zaman hatalarla dolu bir oyun oynasam, sonraki oyunumda çok önemli şeyler keşfetmiş ve beklemediğim şeyleri oturtmuş oluyorum.

Bir oyundan aklınızda kalan en etkileyici replik hangisi?

“İnsan bazen yüzüyle değil yarasıyla tanınır.”

Usta oyuncularla aynı sahneyi paylaşmak nasıl bir deneyim? Onlardan gözlemleyerek öğrendiğiniz, belki doğrudan konuşulmasa da size geçen bir şey oldu mu?

Hiç tanışmadığım halde kendilerinden çok şey öğrendiğim pek çok oyuncu var. Usta-çırak ilişkisi bence mesleğimiz için hâlâ çok önemli. Benim bu açıdan başta söyleyebileceğim isim ve idolüm Olgun Toker. Sahne, kamera önü ve hayat üzerine ondan öğrendiklerim yıllardır benimle birlikte. Yurdaer Okur’un sahnesinde profesyonel yolculuğuma başlamam, onunla çalışmalarımız ve turnelerimiz bana inanılmaz şeyler kattı. Müjdat Gezen ve okulundaki hocalarım bildiklerini öğretip onurlandırdılar ve bugün sahne veya kamera önünde sayamayacağım kadar değerli oyuncuyla bir araya geldim. Hepsinden çok şey öğrendim ve hepsine minnettarım. Yalnızca meslek büyüklerim değil, yönetmenlerim ve tüm departmanlardan hâlâ öğrenecek çok şeyim var. Dünyada ise John Turturro, Javier Bardem, Mads Mikkelsen, Juliette Binoche gibi isimleri sayabilirim.

Bugünün tiyatro seyircisini nasıl tanımlarsınız? Seyircinin oyunlardan beklentilerinin değiştiğini düşünüyor musunuz?

Değişim ya da dönüşüm engellenemiyor. Seyircinin istekleri, ben oyuncu olmaya karar verdiğimden beri bile çok değişti. Artık her şeyin hızla tüketildiği bir dünyadayız; bu, oyun sürelerine de yansıyor. Ama ben iyi tarafından bakmak istiyorum: Böyle bir dünyada seyirciyle bir araya gelip bir saatliğine bile olsa durmak ve soruları birlikte sorabilmek çok daha özel bir şeye dönüşüyor. Ülkemizde tiyatroyla buluşmaya ve yeni hikayeler keşfetmeye istekli bir seyirci kitlesi olduğunu düşünüyorum ve bu beni heyecanlandırıyor.

Mesleğinize dair aldığınız en iyi tavsiye nedir?

Oynama. Sakin ol.

İleride canlandırmayı hayal ettiğiniz, sizi oyuncu olarak zorlayacağını düşündüğünüz bir karakter ya da rol var mı?

Her rol beni zorlayabilir ama bu beni korkutmuyor, hatta zorlanmak istiyorum. Uygun olduğum birçok rolü oynamak istiyorum. Ama bir örnek vermem gerekirse, ileride babam gibi birini oynamak isteyebilirim.

Kariyer hedeflerinizi sorsak...

Hedefime ulaşmış hissediyorum. Şu an hem tiyatro hem sinema hem de dizi dünyasında aktifim. Mesleğimi birçok yönden deneyimliyorum. Hatta pandemi yüzünden bir dönem sinema ve dizi tecrübem tiyatroyu geçmek üzereydi. Şu an yakaladığım dengeyi devam ettirmek, iyi hatırlanmak ve seyirciyi şaşırtmaya devam etmek istiyorum.

Kapak: Çizgili gömlek, NETWORK, Örme kazak TOMMY HILFIGER, Kumaş pantolon, deri kemer A PIECE OF WORK, Deri makosen ayakkabı MERSEIGHT