Londra’da Kuralları Değiştirecek Bir Otel: St. Clement

Otelcilikten bir türlü uzak duramıyor gibisiniz. Soho House’u kurup halka arz ettikten sonra CEO’luk görevinden ayrıldınız, sağlık sorunlarıyla mücadele ettiğiniz bir dönemden geçtiniz ve şimdi yepyeni bir projeyle geri döndünüz. Bu tutkunun kaynağı nedir? Neden duramıyorsunuz?

Hayatım boyunca restoran ve otelcilik sektöründe çalışma şansına sahip oldum. Bu iş benim hobim ve tutkum. Golf oynamaktansa bunu yapmayı tercih ederim. En sevdiğim şey ise keyifli vakit geçiren insanlarla dolu bir mekan.

Londra’da eylülde açılacak St. Clement otel projesi nasıl doğdu? 

Bir otelde beni rahatsız eden her şeyin ortadan kaldırıldığı bir otel yaratmaya çalıştım. Biraz daha rahat bir yaklaşım sunan, iyi ve eski usul bir misafirperverlik anlayışı. Claridge’s ile Chiltern Firehouse’un bir çocuğu olsaydı bu, St. Clement olurdu. Claridge’s’ın hizmet anlayışı ile Chiltern’ın şık, eğlenceli ve rahat tarzının bir birleşimi diyebilirim. 

Okurlarımız için bir tablo çizmenizi istesek, bizi 90 odalı St. Clement’in fiziksel mekanlarında nasıl gezdirirdiniz? Otelin atmosferini tanımlayan manzaralar, mekanlar, dokular ve ambiyansa ilişkin ayrıntılar nelerdir? 

Her şey lobide başlıyor: Duvarda Richard Horwood’un 1799 tarihli Londra şehir planı, George Nakashima ve Jean Royére imzalı vintage parçalar ve kızım Freya Jones’un bir tablosu yer alıyor. Londra’nın tam merkezinde, Embankment, Inns of Court ve Covent Garden’ın buluştuğu noktadayız. Odalar sade ama soğuk değil, rafine ama kasvetli değil: Elle uygulanmış sıvalar, koyu yeşil halılar, yanık turuncu ve bordo tonlarında lake dolaplar… Renk ve doku, sırf dekor olsun diye kullanılmamış. Café Clement’teki River Fool, Milano’daki bir sarayda bulunan vintage bir seti yeniden yorumladığım kendi tasarımım. Ayrıca Thames Nehri’nin kıvrımındayız, bu yüzden ışık nehirden yansıyor ve manzara Westminster’dan Tower Bridge’e kadar uzanıyor.

Otelde en sevdiğiniz yer neresi?

Penthouse’dan görünen manzara. Orası henüz tamamen şantiye halindeyken, Londra’daki görülmeye değer her yeri görmüş ve artık kolay kolay etkilenmeyen insanların katıldığı bir doğum günü partisi düzenledim. Manzara karşısında hepsi donup kaldı.

St. Clement’in hangi odası veya köşesi sizin için modern lüksün kişisel tanımını en iyi yansıtıyor?

İyi bir hizmet ve güzel şeyler için etrafınız; mermerlerle, avizelerle, melon şapkalarla ve “Evet efendim, Hayır efendim”lerle çevrili olmak zorunda değil. Benim için modern lüks, “sıradan” olarak adlandırdığımız minibar ve çamaşırhane hizmeti de dahil her şeyin ücretin içinde olduğu, hiçbir şeyin sonradan faturaya eklenmediği standart odalar.

St. Clement’in, modern otellerde sizi rahatsız eden her şeyi ortadan kaldırma fikri üzerine kurulduğunu söylediniz. Plandan çıkardığınız ilk “geleneksel lüks” unsuru neydi?

Check-in işlemi. Uzun ve karmaşık bir resepsiyon bankosu ya da otele vardığınızda bir dizi işlemden geçiriliyormuşsunuz hissi yok. Karşılanıp doğrudan odanıza götürülüyorsunuz ya da hemen anahtarınızı alıyorsunuz. Buranın her türlü karmaşadan uzak bir yer olmasını istedim.

Bu kolay ve zahmetsiz oteli, özellikle gösterişli bir karşılama yerine sade bir konfor arayan genç kuşağı cezbetmek için mi tasarladınız? 

Belirli bir yaş grubunu hedeflemedim; burayı nasıl kullanmak istediğine, müşteri kendisi karar veriyor. Yaşı ne olursa olsun herkesin dikkatini çeken şey, sunduğumuz cömertlik: Oda ücretine dahil minibar, ücretsiz çamaşırhane hizmeti ve nereye giderseniz gidin kimsenin sizden en küçük şey için ek ücret almaya çalışmaması.

Londra halihazırda dünyanın en iyi lüks otellerinden bazılarına ev sahipliği yaparken seyahatseverler neden St. Clement’i tercih etmeli? Belirleyici X faktörü nedir?

İnsanlar. Dünyanın en güzel mekanlarını yaratabilirsiniz ancak bu mekanların doğru hissi verebilmesi için, içlerinde doğru insanlara ihtiyacınız vardır. İşte bu kopyalanamayan bir şey ve çoğu otelin yanıldığı nokta da bu.

Café Clement yeni açıldı ve daha şimdiden oldukça yoğun. Merhum babanızın adını taşıyan Bobbi’s Bar, Londra’nın seçkin çevrelerinin uğrak noktası haline geldi. Florence Knight’ın ilk solo projesi Lunette ise eylülde açılıyor. Birbirinden farklı bu yeme-içme ve eğlence mekanlarında nasıl bir atmosfer ve enerji yaratmaya çalışıyorsunuz?

Café Clement’in Londralılar için bir kafe-restoran olmasını istiyoruz ve şimdiden öyle de oldu; yalnızca doğum gününüzde değil haftada bir veya iki kez uğrayabileceğiniz, barda oturup salata yiyebileceğiniz bir yer. Bobbi’s ise geç saatlere kadar açık ve Bobbi’s’te yaşananlar Bobbi’s’te kalır.  

Günümüzde wellness, lüks konaklama sektörünü yeniden şekillendiriyor. Ünlü Cleveland Clinic ve Rebase ile işbirliği yaptığınızı göz önünde bulundurursak, yalnızca güzel bir otel spa’sı inşa etmek yerine tıbbi standartlardaki uzun yaşam uygulamaları ile lüks konaklama arasındaki boşluğu kapatma kararı almanızda ne etkili oldu? 

Yalnızca güzel görünen bir spa hiçbir zaman ilgimi çekmedi. Wellness alanında bir şey yapacaksanız bunu hakkıyla yapmalısınız. Bu nedenle Cleveland Clinic ve Rebase ile işbirliği yaptık. Burası tıbbi standartlara uygun; dekoratif değil. Üç kat boyunca havuz, buz banyoları ve saunanın yanı sıra uzun yaşam uygulamaları, damar yoluyla uygulanan serumlar, nefes çalışmaları ve meditasyon seansları da sunuluyor. Otelin geri kalanında olduğu gibi burada da aynı fikirden yola çıktık: Gerçek ve faydalı bir şey sunmak.

Misafirlerin bu üç katlı sığınağa adım attıklarında nasıl bir fiziksel veya zihinsel dönüşüm yaşamalarını istiyorsunuz?

Rahatlamalarını istiyorum. Bir odadan diğerine götürüldüğünüz bir spa gibi değil de, ‘kişiye özel’ hissettirmeli. İçeri giriyorsunuz, Thames Nehri boyunca yüzüyor, banyolardan yararlanıyor ve geldiğinizden daha iyi hissederek ayrılıyorsunuz.

Londra’daki açılışın ardından St. Clement otellerini dünyanın başka nerelerinde görmeyi bekleyebiliriz?

Şimdilik yalnızca burası var. Beni cezbeden de tam olarak buydu. Tek bir otelle ilgilenerek her ayrıntıya odaklanabildim ve sevdiğim işlerin incelikleriyle yeniden ilgilenme fırsatı buldum.

Kurduğunuz olağanüstü imparatorluğa dönüp baktığınızda Soho House döneminden bugüne yanınızda neler taşıyorsunuz? Hangi duygular, sizi tanımlayan hangi başarılar ve hangi kişisel anılar sonsuza dek sizinle kalacak?

Soho House’u ve onu yöneten insanları hâlâ seviyorum. İlk üyesi bendim ve her zaman da üyesi olarak kalacağım. Orada yapmayı amaçladığım şeyle burada yaptığım şey aynı. Tek fark, artık bunu pek çok farklı yerde değil yalnızca tek bir yerde yapıyor olmam.

Her bir ön büro personeliyle hâlâ şahsen mülakat yaptığınız doğru mu? Geçmeleri gereken “Nick Jones Testi” tam olarak nedir?

Herkes benimle mülakata giriyor. Kat görevlileri, bulaşıkları yıkayan kişi; istisnasız herkes... Her biriyle en az beş dakika geçiriyorum. Test basit, kendi çocuklarıma söylediğim şeyin aynısı: “İnsanlara merhaba deyin, gözlerinin içine bakın, gülümseyin ve nasıl olduklarını sorun.” Bu iyi bir başlangıç.

Bir röportajınızda St. Clement’i hayata geçiren halinizin Soho House imparatorluğunu kuran halinize kıyasla “daha sakin, daha ölçülü ve daha sabırlı” olduğunu söylemiştiniz. Prostat kanseriyle mücadeleniz hayata, misafirperverliğe ve çalışma hızınıza dair yaklaşımınızı temelden nasıl değiştirdi?

Böyle bir şey yaşadığınızda her şeye farklı gözle bakmaya başlıyorsunuz. Bu süreç beni daha sakin ve sabırlı biri haline getirdi. Birçok işe aceleyle girişmektense, tek bir işi hakkıyla yapmayı tercih ederim.

St. Clement bu sonbaharda tamamen kapılarını açtıktan sonra sizin için sırada ne var? Sizi ileriye taşıyan hayal nedir?

Lobide misafirleri selamlarken, başladığım döngüyü tamamlamış gibi hissediyorum. İnsanların kendilerini mutsuz hissettikleri bir dönemde, burası gibi bir yerin onları yeniden “Londra’da olmaktan mutlu” hissettirmesini istiyorum.