Haftalık E-Bülten
Moda dünyasında neler oluyor? Yeni fikirler, öne çıkan koleksiyonlar, en vogue trendler, ünlülerden güzelllik sırları ve en popüler partilerden haberdar olmak için haftalık e-bültenimize kaydolun.


Prada’nın 2026-27 Sonbahar/Kış koleksiyonu, katmanlama, “devoré” tekniği ve eskitilmiş yüzeylerle giysilerin zaman içindeki dönüşümünü inceliyor.
Bir giysinin zaman içinde geçirdiği değişim, Prada’nın 2026-27 Sonbahar/Kış koleksiyonunda tasarımın çıkış noktasına dönüşüyor. Katmanlar açıldıkça yüzeyin ardındaki hikaye görünür hale geliyor. Koleksiyonda ilk bakışta kusursuz görünen yüzeyler, yakınlaştıkça zamanın izini taşıyan giysilere dönüşüyor. Katmanlama, bu koleksiyonda yalnızca üst üste giyinme pratiği değil giysinin kullanımla geçirdiği dönüşümün bir parçası. Koleksiyonun çıkış noktası da tamamlanmış ve kusursuz bir görüntüden ziyade hayatın giysi üzerinde bıraktığı izlere bakmak. Bu yaklaşım en belirgin biçimde malzeme kullanımında görülüyor. Kumaşın yüzeyini eskitmek, burada yeni bir görüntü yaratmanın yolu. Katmanlar birbirinin altından ortaya çıkıyor; bazı yüzeyler zaman içinde aşınmış ya da renk değiştirmiş izlenimi veriyor. Böylece kumaş, yalnızca bir yüzey olmaktan çıkıp geçmiş hallerinin izlerini de taşıyan bir malzemeye dönüşüyor. Devoré tekniğinin kullanımı bu fikrin doğrudan bir uzantısı. Genellikle dekoratif bir efekt ya da şeffaflık yaratmak için düşünülebilecek teknik, burada kumaşın altında kalan katmanı göstermek için kullanılıyor. Dış yüzey kontrollü biçimde aşındırıldıkça alttaki yapı ortaya çıkıyor.
Giyinmenin gün boyunca sürekli değişen doğası koleksiyonun katman anlayışını besliyor. Kadınların çok katmanlı gerçeklikleri ve çağdaş hayatın karmaşıklığı da bu yaklaşımın arka planında. Koleksiyonda bu fikri somutlaştıran tasarımlardan biri siyah bomber ceket. Endüstriyel siyah yüzey ilk bakışta cekete koruyucu ve sağlam bir görünüm verirken, yakından bakıldığında bu etki değişiyor. Dikişler ve fermuarlar oksitlenmiş gibi görünürken kumaştaki solmalar ve sürtünme izleri zaman içinde kullanılmış hissini yaratıyor. Yumuşak duruşlu geniş omuz kesimi ise bu sert görünümle tezat bir hissiyata sahip. Orman yeşili poplin manşetler, bu görünümü bir adım daha ileri taşıyor. Sanki sonradan eklenmiş parçalar gibi duran manşetler, giysinin üzerindeki müdahaleyi gösteren detaylardan. Gündelik ve yıpranmış görünen detayların işlevsel kodlarla bir araya gelmesi, tanıdık parçaların koleksiyon içinde farklı bir şekilde ele alınmasını sağlıyor.

Ceketin nasıl üretildiği ise yüzeyde görülen etkinin tesadüf olmadığını ortaya koyuyor. Tasarım süreci Prada’nın stüdyosunda eskizler, teknik çizimler ve görsel referanslarla başlıyor. Ardından kalıp çalışmaları, toile ve yapılan provalarla oranlar, hacimler ve yapısal detaylar yeniden ele alınıyor. Prototip onaylandıktan sonra bu kez malzemenin kendisi üzerinde çalışılıyor. Cekette pamuk poplin ve yün kazayağı birleştirilerek çift taraflı tek bir tekstil oluşturuluyor. Poplin dış yüzeyi oluştururken yün içeride kalıyor. Yani ilk bakışta tek bir malzeme olarak görünen yüzeyin altında başka bir katman bulunuyor. Tasarım stüdyosunun belirlediği bölgelerde dıştaki poplin katmanı kontrollü bir devoré işlemiyle kısmen aşındırılıyor. Poplin eksildikçe içerideki yün görünür hâle geliyor ve kumaşın yüzeyinde oluşan bu açıklıklar cekete, zamanın etkisiyle değişmiş bir nesne görünümü kazandırıyor. Son aşamada orman yeşili poplin manşetler lekeleniyor ve yüzey işlemlerinden geçiriliyor. Bu işlemler ceketin zaman içinde değişmiş görünümünü tamamlıyor. Üstelik devoré işlemi el işçiliğine dayandığı için her cekette ton, aşınma ve erime farklılıkları ortaya çıkıyor. Hiçbir parça birbirinin aynısı değil; her biri üretim sürecinin kendi izlerini taşıyor. Bir ceketin tamamlanması ise toplam 21 saat sürüyor.
