Tezatların Adamı Yiğit Kirazcı

Yıllardır ekranda kendine heyecan verici bir kariyer inşa etmekte olan Kirazcı’yla hızlı, samimi ama mesafeli ve bol kahkahalı bir sohbete daldık.

Letterbox’tan bahsederek başlayalım, alıştın bayağı sunuculuğa, ben yarışmanın sadık bir izleyicisi olarak bunu hissediyorum.

İlk programı çekmek üç saat sürmüştü. Fiks cümleler var, onları ezberlemen gerekiyor ama onları ezberledikten sonra akış kendiliğinden geliyor. O cümleleri ezberden doğala geçirdiğinde ise tam oluyor. Şimdi 90 dakikalık programı 100-105 dakikada çekebiliyoruz. Şimdi bir beş dakika daha kısaldı program. 70 dakikadan 65 dakika’ya indi.

Ben akışı seviyorum, süresi de tam kıvamında bence. 

İngiliz versiyonunda iki doğru bilen kazanıyor, toplam üç oyun oynuyorlar, bizde ise beş. 

Final turu yarışmanın editörleri açısından çok zor bence, içinde harf tekrarı olmayan kelime bulmak büyük sıkıntı değil mi?

Chat GPT’ye soruyorsun o bile bulamıyor, hakikaten zorlanıyoruz. Ama editör ekibimiz harika, Uğur Bingül ve Yağız Tekin diye iki çocuk var, ileri zeka, nerdy abiler. Yönetmenimiz Aslıhan Altındağ’la da çok iyi anlaşıyoruz.

Onlarla iletişimde olmana sevindim, merak ettiklerimden biri de buydu, hiç kelime önerdiğin oluyor mu mesela?

Tabii, çok. Koyunbaba Koyu mesela, troleybüs. Çok komik bir kelime bence troleybüs.

Bence de, bir de yeni jenerasyon ne olduğunu bilmiyordur (gülüyoruz).

Yeni jenerasyon çok enteresan zaten…

Geçenlerde “tolkşov” diye sordunuz talk show'u, onu biraz garipsedim.

Azerice gibi değil mi? Bizde çok haklı bir dil devrimi olduğundan kültürel miras kaybı da oldu onunla beraber biraz.

Bizim nesil bile eski Türkçeyi pek duymadan büyüdük.

Televizyon nesliyiz ya biz, 80’ler 90’lar arası doğanlar… Bir video izledim bu konuda, bir önceki nesil endüstri nesliydi, sıkı çalışmaya bağlıydı. Z kuşağı onu anlamıyor, bizse tam ortasıyız, dijitalle endüstri arası.

Hem avantaj hem dezavantaj gibi geliyor o aradalığımız… Anne babalarımız çalışmadan, her gün işe gitmeden hayatı idame ettirebilme fikrini asla anlayamıyorlar mesela. Letterbox sayesinde öğrendiğin bir kelime oldu mu peki?

Olmaz olur mu! “Ya herro, ya merro,” değilmiş, “Ya herrü, ya merrü”ymüş doğrusu!

Ona ben de çok şaşırdım! Evet, o bölümü de izledim. Bu ara annem ve babam da bizimle kaldıklarından her akşam yemeğimize eşlik eder oldunuz sevgili Yiğit.

Ben de iki gün öncesine kadar aynı durumdaydım!

Game of Thrones kazasından bahsetmek bile istemiyorum ama bir yandan da çok istiyorum. Tepki vermemeyi nasıl başarıyorsun böyle bir durum yaşandığında? (Konuyu bilmeyenler için ufak bir özet geçeyim, sadece “H” harfinin kaldığı noktada, sıradaki yarışmacı hakkını “I”dan yana kullandı, karşısındaki yarışmacı ise “J” dedi. Ve bu sahneler biraz da Bugün Neler İzledim sayesinde viral oldu diyebiliriz.)

Tepki vermez olur muyum, veriyorum ama kurguda pek çoğu atılıyor onların neyse ki. Çok tatlı bir program sorumlumuz var, Atilla Irgata, o bana, “Sen içinden geleni ne olur sakınma, gerekirse keseriz,” diyor. 

Ceket, Gömlek Pantolon MAISON GENERATION 78, Ayakkabı ACADEMIA - BEYMEN

O doğallık da çok önemli çünkü bir yandan… Geçenlerde, “Arkadaşlar siz hangi yarışmada olduğunuzun farkında mısınız?” dedin mesela, artık bir şey demen gerekiyordu, biz izlerken delirdik ekran karşısında. Ben mesela “Bardo” kelimesini öğrendim bir de sayenizde. Sonra da hemen Wordle grubumuzda sordum ve herkesi şaşırttım. 

Evet! Erkek at ve dişi eşeğin birleşiminden çıkan hayvana deniyormuş. İşte muhtemelen bu yüzden seviyorsun bizim yarışmayı zaten, Wordle grubun olmasından mütevellit. 

Evet, muhtemelen. Her harfin tek tek söylenmesi zorunluluğunun yarışmayı biraz yavaşlattığını düşünüyorum yalnızca.

Evet, ama işte Game of Thrones ya da “ya herrü ya merrü”de olduğu gibi son harfe bakan durumlardan kurtarıyor o da bizi. 

Sen yarışan tarafta olmayı ister miydin mesela?

O heyecanı attıktan sonra olur. O bir eşik. Görünmekten korkmama eşiği diyebiliriz adına.

Sevdin değil mi bu işi?

Sevdim. Ama bilinirliğimi sadece sunucu olarak devam ettirmeyi de istemiyorum sanırım. 

Kızılcık Şerbeti’nden sonraki ilk projenin çekimlerine başlamak üzeresin. Peki Rüzgar’ın beni çok güldüren ve kendime de yakın hissettiğim o takıntılarında senden bir şey var mıydı? Öyle doğaldı ki oyunculuğun, karakterinle çok bütünleşmiştin. 

Rahat olmamın sebebi bir gece önce kafayı yiyecek derecede, hamal gibi çalışıp sete öyle gelmemdi. “Çok yetenekli” diyorlar, çalışmadığın sürece yetenek hiçbir işe yaramaz. Seni geri tutar bir de aksine. Bizim o az önce bahsettiğimiz endüstri nesli bakış açısı bu ama doğru. Bak yine yanımda notlarım. Yeni işim için her boşluğumda oturup çalışıyorum mesela. Ezberlemektense sindirmem gerekiyor ve ezberim olmadan sete gitmem ben.

Devam ettirebilirler miydi peki sence ilişkilerini Nursema ve Rüzgar?

Şöyle, adam da kendi hayatındaki bazı şeylerden, feragat etmek demek istemiyorum, kendini yeni şekillerde sevmeyi öğrenmesi lazımdı diyeyim. Nursema’nın da insanların isteklerinin değil, kendi isteklerinin onu daha mutlu edeceğini öğrenmesi gerekiyordu. Nursema’nın kişisel gelişime, Rüzgar’ın ise daha fazla empatiye ihtiyaçları vardı. Bu şartlar gerçekleşseydi bunun için zamanları olsaydı, evet neden olmasın, tabii ki birlikte olabilirlerdi. 

Var mı sevdiğin yerli diziler?

Gibi.

Zaten! Peki, ulusal kanallarımızdan?

Bizimkiler.

Ceket ve pantolon COS, Ayakkabı CAMPER

Çok güzel ama safe cevaplar bunlar!

Kaygısızlar, oradaki Burcu, Eleman filan. Baskül Ailesi, Çarli vardı sonra… Büyüdükten sonra izlemeyi bıraktım. Televizyon bir süre sonra o kadar cazip gelmiyordu sanırım. Annemler çok izlerdi hala da çok izliyorlar televizyon. Onların sevdiği bir şeyde başarılı olmayı sevdim, ama onların sevdiği şeyi sevmek istemedim sanırım. Bilinç dışı belki.

Yeni diziye geçmeden bir de hazır CNBC-E ruhundan bahsedelim, senin için o dönemle en çok bütünleşen dizi hangisiydi?

The Simpsoooons! 

Mr. Burns de sorulardan biriydi zaten yarışmada, çok güldüm.

İşte sen benim o idollerimle (yarışmanın editörlerinden bahsediyor) tanışsan bayılırsın zaten.

Six Feet Under, The Sopranos filan?

Six Feet Under’ı daha sonra izledim ben. Ama dizi odur.

Ferzan Özpetek’in Netflix İtalya için çektiği İstanbul Üçlemesi’nin Müzik bölümünde yer aldın. Nasıl bir tecrübeydi? Bir de biz ne zaman izleyeceğiz, yeter artık! İstanbul Film Festivali’nde de kaçırdım.

Ferzan Özepetek, birlikte çalışmayı çok istediğim bir yönetmendi. Çok da güzel bir deneyimdi. Sette bir anda senaryoyu, replikleri değiştirebiliyordu mesela. 

Bu bir oyuncu için zor değil mi?

Yapısal olarak çok değiştirmedi öyle söyleyeyim, o yüzden uyumlanması kolaydı, o da başka türlüsünü istemezdi zaten. Çok iyi bilen biri ne istediğini. 

Nasıl bir rolde izleyeceğiz peki seni, inşallah bir gün izleyebildiğimizde?

Zengin bir ailede büyümüş bir çocuk, sonradan fakirleşiyor. Gelip bunu arkadaşlarına anlatıyor ama üst perdeden. Hala o zengin tavrını korumaya çalışan bir karakter. Benim de yaşadığım şeyler, buna uyum sağlamanın ne kadar zor olabileceğini bildiğim ve böyle karakterleri de tanıdığım için, görüşmeye gittiğimde bu tecrübelerimi paylaşmıştım Ferzan Bey ile ve rolü de böyle aldım zaten. 

Sende zengin tipi var. 

İçerde o form varsa dışardan da gözüküyor bence. İçeriyi oturttuktan sonra geçirebiliyorsun o kostümleri üzerine. Ben karakterin yerçekimiyle ilişkisine bakıyorum. Bazısı sorumluluk almayı sevmez hemen kaçar, bazısı tam tersi, bazısı kendini göstermeyi sever bazısı saklanır, karakterin yaşama şeklini öğrenmeye çalışıyorum, yalanlarını, dürüst olduğu tarafları. Bunların arasında cümlelerle geçiş yapıyorum, onun kendi ağzından cümleler oluyor bunlar. Bir suya taş atmak gibi, sonra onun suyun üzerinde yarattığı helezonları izlersin ya… Bir düşünce üzerinde bütün bir günümü geçirebiliyorum mesela. Sürekli notlar alıyorum kendim için. Bir de elbette karşındaki oyuncunun kim olduğu da çok önemli. Gonca’yla (Vuslateri) oynayacağız şimdi mesela ve o harika bir partner bu anlamda!

Ceket ve pantolon MAISON GENERATION 78, Ayakkabı CAMPER

Hilal Saral’ın yöneteceği Hayat Hırsızı kod adlı yeni bir dizinin setine girmek üzeresiniz Gonca Vuslateri de dizinin oyuncularından biri. RU’nun sezon finalinde canlandırdığı karakter itibariyle Gonca’ya ben de çok yükseğim şu an! 

İlk okuma provasını daha dün yaptık ve çok eğlenceli geçti. Beklenenin dışında bir şey yaptığında şaşırıp kalmayan, o topu alıp sana çevirmesini bilen bir oyuncu Gonca. Hızlı ve pratik biri ve çok iyi oynuyor, bunlar çok önemli. Ceren’le (Karakoç) de bu anlamda çok iyi anlaşmıştık, onu da anmadan geçmek istemem. O da çok disiplinli ve çalışkan bir insan.

Dizi, Avenida Brasil isimli bir dizinin uyarlaması. Hayat Hırsızı ismi değişecek mi peki sence? İzledin mi?

2012’de yayınlanmış, izledim birkaç bölümünü, 179 bölüm sürmüş totalde. Onların toplum kodları bizimkilerden oldukça farklı, o yüzden değişecek bazı şeyler ister istemez. İlk yayınlandığında Brezilya’da bayağı olay yaratmış. 

Yayınlandığı sırada 46 milyon izleyiciyi ekran başına çekiyormuş her bölüm ve sanırım Brezilya dışına da en çok ithal edilen dizi olmuş. Karakterin?

Mali. Sokaktan gelen bir karakter, “Mehmet Ali benim adım ama herkes Mali der,” (diyor kabadayı aksanıyla). 

Sarmaşık Zamanı’nda da Rüzgar’dan farklı bir konuşma şeklin var mesela ve bu özenini fark edince ben izleyici olarak mutlu oluyorum.

Teşekkür ederim. İşte burda, Sarmaşık’takinden de daha sokaktan gelen bir karakteri canlandırıyorum.

Desenli gömlek SANDRO, Pantolon SHOPI GO

Bu arada, Aşk Tesadüfleri Sever 2’den de bahsetmem gerek, yayınlandığı sırada izlememiştim, şimdi bakma fırsatım oldu ve çok beğendim.

Çok sevindim. Ben film öncesi yaklaşık 30 ders özel hocayla çalıştım o karakteri geliştirmek için, 10 dersine Nesrin de (Cavadzade) benimle birlikte geldi. O da çok çalışkan ve iyi bir partner. Ömer Faruk Sorak Hoca da zaten muhteşem bir yönetmen. Tam pandemiye denk gelmişti filmin vizyona girişi, biraz öyle bir şanssızlığı oldu yalnızca. 

Nesrin’le de çok yakışmışsınız, hikayeleri sevdim, izlemeyenler için spoiler olacak ama mutlu sonla bitmesine de çok sevindim... Sana ilham veren isimleri duymak istiyorum, kimle çalışmak istersin?

Nuri Bilge Ceylan filminde oynamayı çok isterim.

En sevdiğin filmi hangisi peki NBC’nin?

Kış Uykusu ve Uzak. 

Ben de Uzak’çıyım. Peki kendini geliştirmek için neler yapıyorsun?

Erich Fromm çok okurum ben, Alman bir sosyolog ve psikanalist, Sahip Olmak ya da Olmamak isimli bir kitabı vardır onun, benim için çok değerlidir. Psikoloji öğrenmeyi seviyorum ben. Davranış bilimini anlamayı seviyorum. Kuramım güçleniyor ve kendine güvenim artıyor bu şekilde. 

Para ne kadar önemli senin için?

Her zaman senaryo önde geliyor. Ama şöyle yapıyorum, bir senelik bir hedef belirliyorum kendime, ne gelebilir bakıyor ve o hedefi tutturmaya çalışıyorum. Senaryoyu çok seviyorum diyelim ama bütçesi düşük, başka bir işle kompanse ediyorum onu. 

Samimi ve mesafeli olarak tanımlıyorsun kendini, bunu çok sevdim.

Tezatları seviyorum. Samimiyet çok kolay laubaliliğe dönüşebilen bir şey, fakat hangi konuda kimle samimi olabileceğini, nerede o samimiyeti keseceğini bildiğin zaman saygı doğuyor her iki taraf için de. Ben de zamanla öğrendim bunu. İşlenmiş bilgi zekaya dönüşüyor hayatta.

Senin çalışma şeklin de tam olarak bu zaten anladığım kadarıyla. Peki, en sevdiğin rolün?

Seviyor Sevmiyor’daki Tuna. O benim oynadığım ilk başrol ve çok sevdiğim bir karakter. Çok özgür bir yazardı Tuna ve karakterimi çok seviyordum. ATV ekranındaydı 2016-2017 yılları arasında. Yusuf Pirhasan çekiyordu diziyi, onunla çalışmak da çok güzel bir deneyimdi.

Seni çok şaşırtan bir film?

Braking the Waves, Lars von Trier. (Kolunu gösteriyor) bak, tüylerim diken diken oldu.

En çok beğendiğin oyuncu?

Val Kilmer. En ünlü olduğu dönemde stüdyolara sırtını dönen biri, çok iddialı bir hareket Hollywood için.

Tekrar tekrar izlediğin bir film?

The Matrix. Dördüncüyü izledin mi?

Berbat… Peki, son olarak, köpeğin Trip’le nasıl tanıştını?

Bir otoparkta bağlı duruyordu, iki aylıktı bulduğumda. Şimdi 10 yaşında.

Tahmin edebileceğiniz üzere kedi ve köpeklerimizden bahsederek bitti sohbetimiz, hayatımızın anlamları onlar. Hep birlikte yaşamanın önemini ve değerini anlayacağımız günlere, özlemle…

Moda editörü: Sıla Aydın
Fotoğraf: Baturalp Yılmaz
Röportaj: Deniz Tokgöz
Saç: Mutlu Ahmet Sinan
Makyaj: Sezen Can
Prodüksiyon: Bihter Neymen
Moda editörü asistanları: Aynur Efir Dursun, İrem Sönmezer, Dilan Pamukçuoğlu

Desteklerinden dolayı Tucas Home’a teşekkürler.