07 Kasım 2014

#hergunbirfilm

YAZI: CEM ALTINSARAY

 

169. THE KILLING FIELDS (Yön: ROLAND JOFFÉ, 1984)
 
İki milyon insanın canına mal olmuş bir diktatörlük rejimine bakan, tarihin en hümanist filmlerinden biri. Yaşanan zulmü dünyaya duyurmaya çalışan bir fotoğrafçıyla tercümanlığını yapan yerel gazetecinin ağlatan dostluk hikayesi. Tüyleriniz diken diken izleyeceksiniz. 
 
 

169. THE KILLING FIELDS (Yön: ROLAND JOFFÉ, 1984)

A photo posted by twitter.com/altinsaray (@hergunbirfilm) on

 
170. KOKUHAKU (Yön: TETSUYA NAKASHIMA, 2010)
 
Japon sinemasının intikam filmlerinde alıp başını giden Güney Kore sinemasına okkalı cevabı. Fragmanı bile insanın kanını dondurmaya yetiyor. Sinir bozucu bir intikam planını önümüze getiren kusursuz bir senaryo aritmetiği. Çok kaptırmayın; sonuçta bu bir film. 
 
 

170. KOKUHAKU (Yön: TETSUYA NAKASHIMA, 2010)

A photo posted by twitter.com/altinsaray (@hergunbirfilm) on

 

171. DON’T LOOK NOW (Yön: NICOLAS ROEG, 1973)

 
Benim bu yaşıma dek izlerken en gerildiğim şey korku filmiyle sanat sinemasının bu buluşması olabilir. Psikolojik derinlik arayanları mest edecek olan bu dahiyane karakter draması, klişelere yaslanmadan korku türüne atılabilmiş nadir imzalardan. Pozitif akıl ve batıl itikatların çarpıştığı filmin bir sürprizi de tarihin belki en yaratıcı, en tutkulu sevişme montajı.
 
 

171. DON’T LOOK NOW (Yön: NICOLAS ROEG, 1973)

A photo posted by twitter.com/altinsaray (@hergunbirfilm) on

 
172. HAPPINESS (Yön: TODD SOLONDZ, 1998)
 
Son 15 yılda yapılmış tüm filmler içerisinde benim en çok izlediğim… 100 kez görseniz bıkmayacağınız bu olay film, soap opera üslubunda çekilmiş kusursuz bir satir. Bir eşi daha yok yemin ederim. Toplum dediğimiz şeyin yapı taşı olan aile kurumundan başlayarak nasıl çöktüğünü anlatan Happiness, her anlamda altüst edecek sizi. Rüya gibi bir kadro ve sinemanın tüm diğer enstrümanlarıyla katıla katıla güldürürken, dayak yemişten beter edecek. Beter! 
 
 

172. HAPPINESS (Yön: TODD SOLONDZ, 1998)

A photo posted by twitter.com/altinsaray (@hergunbirfilm) on

 

173. LE FEU FOLLET (Yön: LOUIS MALLE, 1963)

 
Alkolizmi, topluma uyumlanamamayı ve intihar olgusunu en derinden anlatan film. Perdeye yazılmış acı bir şiir. Muhteşem Maurice Ronet’nin bedeninde can bulan ve yaşamayı belki herkesten çok hak eden kahramanın hikayesi boğazınıza bir yumruk gibi tıkanacak. Hele bu Yeni Dalga harikasının yeniden çevrimi olan Oslo, 31. August benim gibi size de dokunduysa görmeniz şart. Nokta. 
 
 

173. LE FEU FOLLET (Yön: LOUIS MALLE, 1963)

A photo posted by twitter.com/altinsaray (@hergunbirfilm) on

 
174. THE BREAKFAST CLUB (Yön: JOHN HUGHES, 1985)
 
Dünya üzerindeki tüm liselileri temsil eden beş farklı karakterin kimlik sorunu ve otoriteyle imtihanı. Tartışmasız tüm zamanların en başarılı lise filmi. 80’ler ruhunun aynası, gerçek bir kült klasiği. Gençlik filmleri denince akla gelen ilk isim John Hughes. Bu da Hughes’un kariyer filmi. Cabası Molly Ringwald’dan Anthony Michael Hall’a, Judd Nelson’dan Ally Sheedy’ye, türün tüm yıldız isimleri. Ve bir de o soundtrack. Kezlerce izlenesi… 
 
 

174. THE BREAKFAST CLUB (Yön: JOHN HUGHES, 1985)

A photo posted by twitter.com/altinsaray (@hergunbirfilm) on

 
175. ADAM’S RIB (Yön: GEORGE CUKOR, 1949)
 
Kadınlığı ve erkekliği en doğru tarifleyen filmlerden biri. Hiper gerçekçi bir romantik komedi. Mükemmel bir karı-koca birbirini öldürecek hale gelmiş bir başka karı-kocanın avukatlıklarını üstleniyor ve olaylar gelişiyor. Birbirinden iyi Hepburn ve Tracy’nin oyunculuğun kitabını yazdıkları film, tarihin belki en bomba repliğiyle bitiyor! Levent Kırca, Nevra Serezli, Şener Şen, Perran Kutman’lı yerli versiyonunu bilirsiniz kesin. Tabii bu film 10 gömlek daha iyi, 10 kat daha komik.
 
 

175. ADAM’S RIB (Yön: GEORGE CUKOR, 1949)

A photo posted by twitter.com/altinsaray (@hergunbirfilm) on

 

ETİKETLER: #HERGÜNBİRFİLM , ADAM’S RIB , THE BREAKFAST CLUB , LE FEU FOLLET , HAPPINESS , DON’T LOOK NOW , KOKUHAKU , THE KILLING FIELDS , FİLM , SANAT